ابراهيم ميرزاپور به استقلال اهواز پيوست

فيروز کريمي در اين باره در گفتگويي با شرق گفته است:

«من اعتقاد دارم کسى که ۶۰ بازى ملى دارد نبايد به سادگى از کنار او گذشت. دوستى من با ميرزاپور به امروز و ديروز ختم نمى شود. او همشهرى من است و زبان هم را بهتر از هرکسى مى دانيم. من اعتقاد دارم که هنوز ابراهيم نيمى از توانمندى هاى خود را ارائه نکرده است. هنوز شماره يک ايران است و در اين باره ترديد ندارم. »

به نوشته نشريه محلي « سيمره » مردم لرستان که ناراحتي خود را از اشتباه ميرزاپور در بازي با مکزيک به رخ خانواده اين ملي پوش کشيده اند ، قدردان تلاشهاي وي در دوبازي بعدي نيز بوده اند.

احمدرضا ميرزاپور پدر ابراهيم در اين باره گفته است: رفتار مردم خرم آباد با ابراهيم هميشه بسيار خوب بوده است و او در همه حال مورد لطف و محبت مردم لرستان بوده و هست. در مسابقات جام جهاني هم با توجه به باخت ايران در ديدار با مکزيک و پرتقال مردم لرستان از اشتباه ابراهيم بسيار ناراحت شدند ولي اين اشتباه را جزيي از بازي دانستند.. عملکرد مثبت ميرزاپور در ادامه بازيها موجب خرسندي مردم لرستان شد.»

خانم صفا مادر ابراهيم ميرزاپور نيز اضهار داشته است : مردم نبايد فقط در موقع برد و پيروزي قهرمانان ملي را مورد حمايت قرار دهند و آنان را اسطوره خود قرار بدهند بلکه در مواردي  که به شکست منتهي ميشود هم بايد خويشتن دار باشند.» او رفتار همشهريان را بعد از عملکرد مثبت ميرزاپور در دو ديدار بعدي مثبت ارزيابي کرده است.

اسماعيل ميرزاپور برادر کوچکتر ابراهيم – که در باشگاه پيام لرستان بازي ميکند – گفته است: رفتار مردم لرستان با ما در مجموع خوب ولي دوگانه بود ..»  ( به نقل از سيمره ،شماره 46 )

لينک گفتگو با روزنامه شرق

ابراهيم، تو سومين دروازه بان ايران در جام جهانى بودى، نظرت در مورد جام جهانى چيست؟
براى من جام جهانى تمام شده و فقط بايد در مورد آن حرف بزنم. قبل از جام جهانى آن قدر توقعات را بالا بردند و گفتند که تيم راحت از گروه خود صعود مى کند که حد نداشت. الان از چيزى که خودمان ساخته ايم براى کوبيدن يک عده استفاده مى کنيم. خودتان ديديد که ما در چه گروه سختى قرار داشتيم. هم گروه ما (پرتغال) الان جزء چهار تيم پايانى جام است اما وقتى از قدرت اين تيم حرف مى زديم کسى ما را جدى نمى گرفت. اما با اين حال اگر اتحاد داشتيم مى توانستيم از گروه خود صعود کنيم.
• يعنى فشارهاى قبل از جام جهانى روى تيم تاثير گذاشت؟
قبل از جام جهانى در حالى که همه ما را مى کوبيدند، مى گفتند که تيم بايد صعود کند. برخورد خوبى با تيم ملى نمى شد اما همه از ما صعود مى خواستند. اگر تيم ما هم مى خواست صعود کند در آن فضا و فشار شرايط سخت تر مى شد. همه بازى ها را فراموش کرده بودند و فقط از صعود حرف مى زدند در حالى که در آلمان کسى براى ايران شانسى قائل نبود.
• بعد از جام جهانى هم کاسه و کوزه سر يک سرى از بازيکنان و مربيان شکست که تو هم جزء آنها هستى.
انداختن توپ به زمين ديگران که هميشه هست و براى ما هم عادى شده. ما قبل از جام جهانى هم پيش بينى اين حرف ها را داشتيم. حالا تمام تقصيرها بايد به نام آقاى دادکان، برانکو، دايى و من تمام شود...
• پس پيش بينى اين جور برخوردها را داشتى؟
اين رفتارها قبلاً هم بوده است و چيز جديدى براى ما نيست. اما در جام جهانى توقعات بالاتر رفته بود و بعد از باخت معلوم بود که برخوردها بدتر مى شود. ما عادت داريم که شکست را به گردن چند نفر بيندازيم.
• در مورد گلى که از مکزيک خوردى بگو؟
اشتباهات در اين گل يکى - دوتا نبود و نمى توانم بگويم که يک نفر در اين گل مقصر بود. اگر حسين توپ را به جلو مى زد... من توپ را درست دفع مى کردم... و رحمان هم اشتباه کرد و گل خورديم. بزرگترين دروازه بان هاى جام اشتباه کردند اما تمام حرف و حديث هاى جام بر روى همين گل بود و اشتباه ما را بزرگ ترين اشتباه جام کردند.
• اوضاع تيم در مدت جام جهانى چطور بود؟
متاسفانه بدترين اردويى که در ۵ سال حضور در تيم ملى ديدم همين اردو بود. بچه ها با هم دوست نبودند. صميميت و يکدلى در تيم نبود. همه مقصر را مربيان مى دانستند و هيچ کس با بچه ها برخورد نمى کرد و هر کس هر کارى که دوست داشت انجام مى داد. چون همه مى دانستند که بعد از جام جهانى آقاى دادکان و برانکو نيستند و خيالشان از بابت رفتارى که انجام مى دادند راحت بود. آنها مطمئن بودند که بعد از اين جام کسى نيست و مربى بعدى هم آنها را دعوت مى کند. احترام گذاشتن در تيم وجود نداشت اما بايد اين برخوردها حداقل در اردوى نهايى در آلمان تمام مى شد و بازيکنان به خاطر نام ايران با هم متحد مى شدند.
• حاشيه در داخل زمين هم بود؟
فوتبال فقط به داخل زمين بستگى ندارد و شرايط اردويى در تيم تاثير زيادى مى  گذارد. به خصوص در مسابقات سطح بالايى مثل جام جهانى.
• مى گويند در تيم باند بازى بود؟
نه، اين حرف ها را قبول ندارم.
•گفته مى شود بعضى ها مى خواستند ليدر تيم باشند و مسائل از همان جا شروع شد؟
اينها را هم قبول ندارم. فقط مشکل اين بود که بچه ها مى دانستند که بعد از جام تغيير و تحولات زيادى صورت مى گيرد.
•مربيان چه فکرى براى اين مشکلات کردند؟
مربيان... نمى دانم... بچه ها خيلى پشت سر همديگر حرف مى زدند و در آنجا هم شنيديم که من، دايى، دادکان و برانکو مقصر شکست خواهيم شد. اما چيزهايى هست که وجدانم قبول نمى کند نگويم. کريمى با مچ آسيب ديده دوست داشت به تيم کمک کند. او حتى در ضربه زدن به توپ هم با درد مواجه مى شد. وحيد چهل پنجاه روز تمرين نداشت اما همه کار براى تيم کرد. مهدى ۱۰ روز تمرين نکرد ولى عالى بود.
•چرا بايد بازيکنان در اردويى اينقدر حساس اين طور رفتار کنند؟
وحيد هاشميان حرف خوبى مى زد و مى گفت بعضى ها از رفتار برانکو سوءاستفاده مى کنند. او هيچ وقت به بازيکنان توهين نمى کرد و رفتار آرامى با بازيکنان داشت ولى اين رفتار تا زمانى جواب مى دهد که بازيکنان ندانند فردا نيستى؟
• خيلى ها هم در اين مدت از تو انتقاد کردند، نظرى ندارى؟
دوست دارم کسانى از من انتقاد کنند که واقعاً کارشناس باشند. کسى که خودش دروازه بان است چرا بايد در مورد من صحبت کند. دروازه بانى که از باشگاه خود اخراج شده است و فقط در رسانه ها دروازه بان است و اکنون براى مطرح شدن به عالم هنر روى آورده است چرا بايد از من انتقاد کند. مربى فلان تيم به خاطر اينکه دروازه بانش روى نيمکت است من را تخريب مى کند تا دروازه بان خودش درون دروازه قرار گيرد. کسانى از من انتقاد کردند که در جايگاه کارشناس نيستند. اما ناصر حجازى هم از من انتقاد کرد و واقعاً از او تشکر مى کنم.
•گرفتن توپ دکو سخت بود؟
سخت نبود، در آن صحنه رحمان و جواد نکونام ديد من را کور کردند و اصلاً ديد نداشتم. پاى تکيه گاهم درست در سمتى بود که شيرجه بروم اما توپ را دير ديدم. البته دکو توپ را واقعاً استادانه زد.
•شايعه شده که تو و دايى در ليست بعدى تيم ملى نيستيد.
مگر مربى تيم ملى مشخص شده، به چه دليل نبايد باشم. اما اين را بگويم اگر کسى بهتر از من باشد خودم کنار مى روم و احتياجى نيست که کنارم بگذارند.
•فصل آينده کجا خواهى رفت؟
قبل از جام جهانى با آقاى انصارى فرد صحبت کردم و قرار بود با من تماس بگيرند اما فعلاً که تماس نگرفتند.